دردم این بود چرا جان میکنم،اما باز آنطور که میخواستم حضور گرمت پیشم نبود..!

امشب دیوانگی در من بالا زده! نه سکوت.. نه موسیقی.. نه حتی سیگار.. دیگر هیچ چیز این دیوانگی را تسکین نمی دهد جز "عطر تنت" لعنتی..!! امشب دیوانگی را فهمیدم،بودنت همیشگی نبود. رفتنت جاودانگی است.. نه هیچ توازنی وجود ندارد که غم را وزن کند..! و من مانند سنگی پرت شده در مرداب زندگی غم ها را می بلعم و با فنجان قهوی جا مانده ی روی میزت خودم را از صحنه دنیا محو میکنم..

یک فنجان تلخُ سرد

کنار شومینه

حرکت تکراری آونگُ

تیک تاکِ ساعت

ومن ، خسته زیر باران آمدم.. ولی باز نبودی..

قاب عکست خیره شد به چشمانم.. با یاد چشم هایت؛

سیانور می نوشم..

وجود اضافی مرا اثبات کن،من از همان اول از فیزیک متنفر بودم..

این حجم کرخت بی تو فقط ساعت های تنهاییش را می شمرد..

دم غروب نگاه منتظری حجم وقت را می دید.

وتو در ویرانی زیر لب میگفتی:در کوچه باد می آید این ابتدای ویرانیست..

کاش درد هایم باسرفه ای بیرون می آمد ز اعماق تنم، تا می فهمیدی که به چه طاعونی گرفتارم..!

کاش چشمانم را می بستم و باز می کردم و تو آمده بودی..!

کاش آخرین بار که دیدمت در خواب نبود..!

و اینک من مرگ را لبه پردگاه شیشه ای هنگام شکستن قلبم چشیدم..!

و تو از من گذشتی ساده تر از آنچه که فکر می فکردم..!

رز قرمز با فنجان تلخ قهوه را با رفتنت فراموش می کنم.. قدم زدن ها و دیوانه بازی هایمان زیر باران را چه کنم؟

یادمه همیشه استاد شیمی تجزیه ام میگفت حواستون به داده های اضافی مسِئله باشه گمراهتون نکنه بچه ها!

انگار توام داده اضافی مسئله ام بودی..

نتیجه وقتی اشتباه دربیاد,فراوردش من می شم که انرژی ای برای تشکیل هیچ پیوند و اشتراک گذاشتن هیچ الکترونی ندارم. حالا می فهمی چرا بدم از دختر ا می یاد؟

گفت در قرآنش هرچه را بنگری به من پی می بری...

گفتمش او تمام آنجه است که میبینم،

پروردگارا یا من مشرکم یا که تو عاشق نیستی....

نمی دانم یعنی نمیخواهم بدانم ولی انگار من از سردرد ها متنفر بودم

اما تا تورا دیدم دوست داشتم هرآنچه "درد" داری بلا شود بر سر من

ای دردت بجان بی قرار دل خسته ام..